Ivo gevangen

Gisteren was ik getuige van iets leuks. Ik stond in de keuken en hoorde Herman zachtjes miauwen. Toen ik de bijkeuken in liep zag ik daar Herman met haar neus tegen de hordeur en Ivo aan de andere kant met zijn neus tegen de hordeur. Een onverwacht rendez vous dus eigenlijk. Helaas schrok Ivo van mij en ging er direct vandoor. Die twee hadden elkaar al meerdere keren door het glas gezien en nu dus echt neus aan neus.

Vandaag was de dag dat we Ivo zouden vangen. Hij ging al enkele dagen braaf de kooi van de dierenbescherming in om te eten, maar vandaag zou dan de deur achter hem sluiten. Ik had de kooi op enkele plaatsen aangepast om de kans op mislukking zo klein mogelijk te maken en ook om de kans op beschadiging van Ivo zo klein mogelijk te maken. Het ging zoals gepland. Ivo liep de kooi in en de schuif viel met een klap achter hem dicht. 

Natuurlijk schrok hij verschrikkelijk en hij ging heel erg te keer om zich te bevrijden. We hebben direct doeken over de kooi gelegd om hem aan zo weinig mogelijk prikkels bloot te stellen en we hebben hem in de schaduw gezet en met een stuk karton nog verder tegen zonlicht beschermd. Af en toe staat de kooi nog te schudden als Ivo verwoede pogingen doet.

Morgen om 09.00 uur staan we bij de dokter op de stoep en dan mogen dokter Ingrid en dokter Hans de klus verder afmaken. 's Middags mag Ivo lekker bijkomen in de tuin.

De dierenbescherming heeft contracten met twee dierenklinieken in Roosendaal en Bergen op Zoom voor het castreren of steriliseren van zwerfkatten. Wij vinden het raar dat niet alle dierenartsen daar aan mee kunnen doen als ze dat willen. Wij hebben besloten om Ivo bij onze eigen kliniek De Schelde te laten helpen.