Herman kijkt
TV en bedient zelf de afstandbediening.
Nu is het
mijn beurt om te kiezen waar we naar kijken!
Welke knop
was het ook al weer?
Sommige
onderwerpen zijn zo interessant dat je echt even wat dichterbij moet kijken.
Natuurlijk
ook nog even achter de TV kijken, misschien zijn daar ook nog mensen.
TV kijken is
soms leuk, maar meestal niet. Meestal zijn de onderwerpen om droevig van te
worden. Allemaal mensen die ze vluchteling noemen op een eiland. Ik was eigenlijk
ook een soort vluchteling op zoek naar een nieuwe plek om te leven, maar
gelukkig niet op een eiland (maar wel in de regen!, ook niet leuk).
In de krant kijken
is soms wel leuk, maar soms ook onbegrijpelijk. Neem nou dit bericht:
Ik ben ook
door enkele mensen gespot toen ik hard zat te schreeuwen in het maïsveld. Ik
was toen ook heel klein, net als die visarend. Mensen hoorden me wel, maar
zagen me niet tussen dat hoge maïs en liepen door. Eén mevrouw heeft een
schoteltje melk in haar tuin naast het maïsveld gezet. Toen ik het opdronk, kwam
ze naar me toe, misschien om me te pakken, en toen ben ik hard weggerend weer
het maïsveld in.
Pas 2 dagen met heel veel regen later kwam ik toevallig in de
tuin van mijn adoptie-ouders terecht. Daar heb ik ook hard geschreeuwd en zonder dat ik het merkte werd ik opgepakt en meegenomen.
Gelukkig zijn er niet zo veel mensen met
verrekijkers en camera’s naar mij komen kijken toen ik in het maïsveld zat te
schreeuwen en toen ik gevonden werd door mijn adoptie-ouders. Wel komen er allerlei
familieleden die me willen zien en aaien. Dat vind ik eigenlijk maar niets.
Maar je moet een beetje meewerken voor de lieve vrede.
Laat mij nou
maar lekker rustig op mijn poefje liggen terwijl mijn adoptie-ouders naar dat
enge nieuws kijken. Ik kijk gewoon de andere kant op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten