Dat gevoel moet Herman gehad hebben toen zij als kleine kitten door de maïsvelden en tuinen van de Wouwse Plantage zwierf op zoek naar nieuwe ouders. Ze was nog maar net dit stadium ontgroeid en nu al eenzaam:
Zo'n zelfde gevoel moet Ivo hebben gehad na de traumatische ervaring een week geleden.
En nu hebben wij ook een beetje dat gevoel omdat Ivo verdwenen is. Ik kijk iedere dag zeker 20 keer uit het raam naar de plaats waar het bakje van Ivo staat dat nu steeds leeg gegeten wordt door soortgenoten die zijn territorium gaan overnemen. Ik vrees dat Ivo vertrokken is uit Wouwse Plantage. Als iemand hem signaleert, laat het weten zodat wij weten dat hij er nog is.
Volgens mij is Herman Ivo al weer vergeten. Behalve woeste spelletjes, kan ze ook prinses heerlijk rusten.




Geen opmerkingen:
Een reactie posten