Ivo betrekt nieuwe woning

Ik had eergisteren mijn verhaal nog maar net gepubliceerd, of ik zag Ivo in zijn nieuwe hokje zitten. Heeft ie het toch gedaan!!!

Nu zit hij iedere dag 's morgens en 's middags in zijn huisje te wachten tot zijn bakje met vlees buiten wordt gezet. Hij kan er droog zitten en enigszins beschermd tegen de kou.  

Herman is nog altijd niet helemaal de oude. Maar ja, het is ook niet niets als ze zo maar, ongevraagd!, je eierstokjes uit je lijfje halen. En dan ook nog zo'n gek touwtje in je buik. En tot overmaat van ramp hebben ze ook nog een deel van je buik kaal geschoren. 
Het lijkt erop dat Herman even niet meer zo veel van ons wil weten.

                                                Lui slapen lukt nog erg goed.

Toch nog eens naar dat gekke touwtje kijken

Even een beetje schoon wassen

                       Maar dat harde stijve touwtje prikt dan heel vervelend in je neus

Ze zijn me aan het begluren

Over een paar dagen mag Herman weer naar buiten en dan zal alles weer als vanouds zijn.

Herman onder het mes

Gisteren was het dan zo ver, Herman werd gesteriliseerd. 's Morgens om 09.00 uur moesten we bij dokter Hans zijn. 
Herman moest nuchter zijn. Maar aangezien Herman altijd als eerste ontbijt, was ze nu zeer ontstemd dat ze geen eten kreeg. Terwijl wij zaten te ontbijten ging ze bijzonder vervelend doen. Dat wil zeggen overal aan krabben en bijten om op die manier te laten merken dat ze toch echt wilde eten. Om haar te laten stoppen, hebben we haar alvast in haar transportkist gezet. Dat was natuurlijk helemaal tegen het zere been. Ik had niet gedacht dat ze zo woest zou proberen om uit de kist te komen. 
Vorige keer hebben we haar zo gewogen, dus kist leeg en daarna kist met Herman er in. Maar nu ging ze zo te keer dat het niet mogelijk was om goed de stand van de weegschaal af te lezen. 

Om 09.00 uur Herman afgeleverd bij dokter Hans en afgesproken dat ze ook direct gechipt zou worden.

Rond drie uur hebben we haar opgehaald. De dokter had vakkundig een heel mooi ritsje op haar buik gemaakt en haar gewogen: 2,1 kg. 

Nu was ze wel heel erg rustig, nog een beetje slaperig. Thuis gekomen mocht ze weer uit haar kistje. Ze liep nog erg zwalkend en ergens opspringen mislukte regelmatig. Kracht en coördinatie waren duidelijk nog niet op orde ten gevolge van de narcose. 

Marleen moet haar tegenhouden om niet van haar schoot te vallen

 Haar kop hangt een beetje slaperig uit het hokje

 Ook haar favoriete mandje lag toch niet echt lekker

In de loop van de avond werd ze steeds wat actiever en ze zal de komende dagen snel weer de oude zijn. En dan zal ze weer mooi poseren, zittend, liggend of exposerend.

Een probleem dat ons te wachten staat is dat ze minstens een week niet naar buiten mag. En we weten inmiddels wat ze doet als ze haar zin niet krijgt.

Het provisorische huisje van Ivo hebben we een paar dagen later vervangen door een beter model.

Er ligt een hoogpolig tapijt in en het blijft goed droog daar binnen. Maar we hebben Ivo het nog niet zien betrekken helaas. Ivo komt trouw iedere dag 's ochtends en 's avonds zijn maaltijden nuttigen, maar in zijn woning hebben we hem nog niet gezien. Af en toe eet Ivo in de bijkeuken. Dat lukt alleen als ik de deur naar buiten open heb staan en er niemand in de bijkeuken is. Ik zet de deur naar de keuken dan op een kier zodat ik hem wel kan zien en hij mij. Dat mag nog net. Wie weet gaat hij ons nog eens wat meer vertrouwen.