Herman
breekt uit!
Herman lijkt
als ze op je schoot te slapen ligt een lief klein pluizebolletje. ’s Avonds verandert
ze echter in een furie die door de hele kamer, keuken en bijkeuken heenrent,
over de stoelen, onder de tafel door en weer terug. Overal slaat ze haar nagels
in en ze gunt me geen minuut rust.
Daarbij
oefent ze heel serieus het spel van de jacht. Ze gedraagt zich als een leeuw
die dan weer met haar prooi (het groene paard) vecht en dan weer deze heen en
weer door de kamer sleept. Ik zou niet graag een echte prooi van haar zijn want
ze is superfel! Snel in haar reflexen, oren plat naar achteren en al haar poten
gebruikend om haar groene paard vast te houden. Ze heeft hem al wel 999 keer de
dodelijke nekbeet gegeven.
Zo ook
gisteravond.
Het was half
elf en ik wilde nog wat skypen met Louis in Suriname. Maar onze dame had andere
plannen.
Ik wilde
haar naar de bijkeuken bonjouren. Eerst de kattenbak schoonmaken, haar met een
beetje vlees paaien en dan de deur van de bijkeuken dichtdoen.
Nu heeft ze
als ik haar kattenbak schoonmaak altijd veel belangstelling. Interessant, die
balletjes! “Wegwezen Herman! “ Ik doe het in een krant, vouw die op en ga door
de achterdeur naar buiten, naar de kliko. Het stinkt namelijk zo in de afvalbak
in de keuken.
Daarna doe
ik een beetje vlees op een schoteltje en reken erop dat ze schreeuwend van de
honger aan zal vallen. Het blijft echter oorverdovend stil.
Waar is
Herman?
Nergens!
Dit is niet
normaal. Is ze dan toch zonder dat ik het gemerkt heb met me mee geglipt naar
buiten? Ik heb niets gemerkt! Het moet haast wel.
Buiten
kijken. Het is behoorlijk gaan waaien maar het is niet koud. Bomen wuiven en
droge bladeren vliegen door de tuin.
Daar hoor ik
angstig miauwen! Het is pikdonker, ik zie niets!
Wij hebben in
een deel van de tuin vrij veel ondoordringbare struiken. Daar komt het geluid
vandaan.
Is ze van
angst in een boom geklommen? Durft ze er niet meer uit? Is ze gewond of zit ze
ergens vast? Ook met een zaklamp kan ik haar niet zien, alleen horen.
Ik moet me
er bij neerleggen dat ze de nacht buiten door moet brengen. Het is half twee en
ik moet morgen om 7 uur weer op.
Hoe zal ik
haar morgen weer vinden? Misschien wel verkracht door die zwarte kater? Die was
deze avond in de tuin aan het vechten met Ivo. Ivo dreef hem 6 meter omhoog de
Larix in. Goed zo Ivo!
Ze is ook
nog niet gechipt, want ze kwam toch nog niet buiten. Dat zouden we doen bij de
sterilisatie.
De volgende
morgen zodra het een beetje licht werd ging ik naar buiten. Nog geen Herman.
Ook niet nadat ik roepend door de tuin liep. Waar was ze? Ik moest de hele
ochtend weg.
Daar zag ik
haar, maar ze rende keihard de andere kant op. Nou ja! Dan moet ze het zelf
maar weten.
Tussen de
middag nog geen Herman en ik besloot om buiten te gaan zitten met haar bakje.
En daar kwam ze. Maar Ivo kwam ook! Herman zorgde er echter voor niet te dicht bij
mij te komen.
Uiteindelijk
heb ik vlees voor Ivo neer gezet, de deur van de bijkeuken opengelaten en in de
bijkeuken haar eigen etensbakje neergezet.
Ivo kwam
dadelijk aangedraafd, maar ook Herman! Ze wilde mee eten uit zijn bakje. Ivo
liet haar maar een beetje rond zich heen dwarrelen en at onverstoorbaar door.
Ha, daar zag
ze haar eigen bakje in de bijkeuken. En vervolgens ging ze binnen haar eigen
bakje leeg eten. Ik kon de deur dicht doen!
Ze is zich
nog luid spinnend gaan wassen en heeft vervolgens de hele middag uiterst
tevreden liggen slapen.
Dank je wel
Ivo voor de hulp! Een ridder voor prinses Herman! Hij heeft extra vlees
gekregen als dank.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten