Ivo blijkt Houdini te zijn

Vanochtend om iets voor negen uur met de kooi met Ivo er in naar de dokter. Ivo daar afgeleverd met de afspraak dat we hem om half twaalf weer zouden ophalen. Toen we om half twaalf arriveerden bij de kliniek, werden we verrast. Ivo was bij het overbrengen van de vangkooi naar de speciale kooi waarin hij verdoofd zou worden, ontsnapt. Dat lukt nooit, maar bij Ivo wel. Ivo heeft vervolgens een chaos aangericht in de operatiekamer in zijn pogingen om uit die kamer te ontsnappen. Wij hebben de verwoesting met eigen ogen mogen aanschouwen. Inmiddels had dokter Hans vakkundig met een speciale vangstok voor honden d.m.v. een lus om zijn nek, Ivo weer gevangen en hem in de speciale kooi gezet. Nadat alle rommel opgeruimd was, kon Ivo geopereerd worden door dokter Hans (die bij nader inzien veel minder grote handen heeft dan ik in een eerder bericht had gesuggereerd, excuses daar voor).
We hebben Ivo slapend meegenomen naar huis om kwart over twaalf. Met de dokter hebben we besproken dat het verstandig was om hem in de schuur te leggen en deze af te sluiten om te voorkomen dat hij nog half slapend in de vijver zou kunnen lopen. Om een uur of zes zou hij wel voldoende bij kennis zijn om veilig weg te kunnen lopen. Zo gezegd, zo gedaan. 

                                    Ivo slapend in een mand in de schuur 

Maar Ivo bleek een heel sterke kat te zijn. We waren gewaarschuwd door wat er in de kliniek was gebeurd. Ik had de schuur niet helemaal afgesloten, maar tot halve hoogte zodat we een oogje in het zeil konden houden. 

                       Een groot stuk karton en een zware stoel voor de deuropening

Toen in om half twee ging kijken in de schuur begon Ivo voorzichtig zijn kop te bewegen. 

                                                   Ivo richt zijn kop op 

Hij legde zijn kop weer neer, richtte zijn kop nogmaals op, stond op, keek me aan en sprong met een enorme sprong over de afscheiding en langs mij heen en rende weg. Daarna hebben we Ivo niet meer gezien.

                                Ivo richt zijn kop nogmaals op en weg was Ivo

Het ging zo super snel dat ik daar geen foto van heb kunnen maken.
Nu maar hopen dat Ivo niet zo erg geschrokken is van het vangen in de kooi en alles daarna, dat hij onze tuin de rest van zijn leven zal mijden. Maar wij denken dat het lekkere eten hier toch wel zijn schroom zal overwinnen en volgens mij hebben katten niet zo'n goed geheugen. 
Herman is al twee keer mee geweest naar de dokter en vond dat helemaal niet leuk (is uitgebreid beschreven). En kijk Herman nu eens prinses heerlijk bij mij op schoot liggen.  
                                             Herman is alles weer vergeten.