Herman in de doofpot

Herman is nu ongeveer 9 maanden oud, heel lief, maar nog steeds wel een beetje wild. Iedere dag wordt het groene paard (weer blauw op de foto) onderworpen aan een moord- en slooppartij. 

Van dokter Hans van dierenkliniek de Schelde heeft Herman een splinternieuwe muis gekregen. Die moet er af en toe ook aan geloven, maar de voorkeur gaat toch altijd nog uit naar het paard.

Nadat ze door het ijs was gezakt, bleef de bevroren vijver een aantrekkelijk onderzoeksobject. Met name onder de afdekking. Een kat heeft ten slotte zeven levens.

De belangrijkste factor in het leven van Herman is eten. Vanochtend heb ik voor de afwisseling de bakjes van Herman en Ivo beide buiten gezet (i.p.v. Ivo buiten en Herman binnen). Met twee bakjes wordt het voor Herman erg verwarrend. Het begin is logisch, ieder eet uit een bakje.

Maar ja, het eten in het bakje van Ivo zou wel eens lekkerder kunnen zijn

En dus ga je er naar toe en eet je mee met Ivo

Ivo zucht en denkt, laar maar

En neemt dan maar het andere bakje

In huis zijn alle voorwerpen interessant genoeg voor een onderzoekje. Neem nou een pot

Daar zou je een kijkje in kunnen nemen. Alhoewel hij redelijk klein is

Maar toch eens proberen

Er op zitten gaat ook

Nog iets verder er in kijken

Er zit helemaal niets in!

Goede onopvallende uitkijkpost

Met Herman in huis heb je bijna geen tv nodig.

Herman zakt door het ijs

Herman is iedere dag wel enkele keren bij onze vijver. Ze drinkt uit de vijver en van de zomer was ze ook erg geinteresseerd in alles wat er in de vijver rond dreef of bewoog. Een stuk waterpest er uit vissen of met de ronddobberende thermometer spelen. 
Nu is de vijver in de winter voor twee derde afgedekt met twee grote lexan platen. Nog steeds gaat ze dagelijks half onder zo'n plaat vanaf de kant met haar pootjes in het water om b.v. met die thermometer te spelen. 
Maar nu ligt er ijs op de vijver, weer een nieuw fenomeen voor Herman. 
Vanochtend ontdekte ze dat je nu ook op de vijver kunt lopen. Ze ging eens rustig op het ijs in het rond zitten kijken. Maar de nieuwsgierigheid is moeilijk te bedwingen, dus ging ze ook onder een van de platen het ijs op. En waar ik bang voor was gebeurde, ze zakte door het ijs! Ik zag het gebeuren. Voordat ik kon reageren was ze al weer op de kant geklommen. Ze ging gelukkig niet kopje onder, maar was wel behoorlijk nat. 
Wie denkt dat ze dan in paniek naar huis zou rennen, heeft het mis. Even de poten uitschudden en dan gewoon opnieuw naar de vijver toe om te kijken wat er nou eigenlijk was gebeurd. Toen vonden wij het welletjes. Dat natte lijfje buiten bij -3C leek ons niet gezond en we hebben haar dus binnen geroepen. Eerst maar eens opdrogen.
Herman is een wonderlijke poes die ons ongetwijfeld nog wel vaker zal verrassen!   

Herman kijkt TV

Voor diegenen die de strekking van onze nieuwjaarskaart niet goed hebben begrepen (en ik weet inmiddels uit betrouwbare bron dat dit het geval is), Herman kijkt graag tv. Het liefst naar kookprogramma's zoals "Koken met van Boven" want ze houdt van lekker eten!

Maar ze vindt een spannende detective ook leuk. Gisteravond was er een goede Zweedse detective (the Sandhamn murders) en daar hebben we met z'n drieën naar gekeken.

 Ze had wel wat moeite met de ondertiteling, maar als je goed oplet, kan het ook wel zonder.

Toen Herman jonger was, keek ze ook al tv, onder andere naar voetbal. Ze wilde toen graag meedoen met de wedstrijd en probeerde die leuke rennende mannetjes van het beeldscherm te pakken. Dat hebben we haar moeten verbieden en nu ligt ze rustig te genieten van een spannende film. 

Herman en vuurwerk

Onze vorige poes Timmer was altijd panisch als de eerste knallen te horen waren zo rond 30 december. Op 31 december hielden we haar dan binnen en als op middernacht het knallen echt begon, probeerde ze overal onder en in te kruipen en was ze zo vreselijk bang.

Nu was de vraag hoe Herman zou reageren op vuurwerk. Afgelopen zaterdag 31 december hebben we haar rond het middaguur binnengehaald en niet meer naar buiten gelaten. 's Avonds merkten we niet zo veel aan haar. Klokslag 24 uur zijn we voor het raam naar het vuurwerk gaan kijken. Herman kwam bij ons op de vensterbank zitten en heeft heel geinteresseerd mee gekeken. Totaal niet bang. Volgens mij vond ze het wel mooi.

Zo zie je maar hoe verschillend dieren kunnen reageren op het vuurwerk. Net mensen dus eigenlijk!!! Velen vinden het een ramp (letsel, schade, dierenleed) maar sommigen kicken er op.