Met Ivo hebben we wel een beetje medelijden. Hij komt trouw zijn eten halen en kijkt zo vreselijk droevig naar binnen met een blik van "ik zou ook zo graag naar binnen willen, net als Herman, maar ik durf niet". We hebben hem natuurlijk al heel vaak proberen te lokken, maar de drempel blijft te hoog.
Zijn hokje buiten was een beetje vochtig geworden doordat er sneeuw in was gewaaid. Omdat ook hij een droog en warm plekje verdient, heeft Marleen een kartonnen doos voorzien van een dekentje en aan de voorzijde een stuk eruit gesneden, als ingang. De doos heeft ze in het hokje gezet en jawel, Ivo is er gisteren lekker ingekropen. Een droog en warm plekje met goed uitzicht. Want Ivo is altijd op zijn hoede.
Vanmorgen lag hij er weer in. Terwijl ik dat stond te observeren vanuit de huiskamer, zag ik Herman bij Ivo in de doos klimmen. Nu liggen ze al de hele morgen samen in dat kleine huisje. Die Ivo is toch een geweldige kater. Hij laat zich het eten afsnoepen door Herman, hij laat zich opzij duwen tijdens het eten, hij dult een tikje op zijn kop van Herman. En nu deelt hij ook nog zijn huisje met Herman. Het ziet er echt heel schattig uit.
Helaas is de afstand vanuit de huiskamer te groot om een scherpe foto van te maken.
Super lief!!
BeantwoordenVerwijderen