Nu is de vijver in de winter voor twee derde afgedekt met twee grote lexan platen. Nog steeds gaat ze dagelijks half onder zo'n plaat vanaf de kant met haar pootjes in het water om b.v. met die thermometer te spelen.
Maar nu ligt er ijs op de vijver, weer een nieuw fenomeen voor Herman.
Vanochtend ontdekte ze dat je nu ook op de vijver kunt lopen. Ze ging eens rustig op het ijs in het rond zitten kijken. Maar de nieuwsgierigheid is moeilijk te bedwingen, dus ging ze ook onder een van de platen het ijs op. En waar ik bang voor was gebeurde, ze zakte door het ijs! Ik zag het gebeuren. Voordat ik kon reageren was ze al weer op de kant geklommen. Ze ging gelukkig niet kopje onder, maar was wel behoorlijk nat.
Wie denkt dat ze dan in paniek naar huis zou rennen, heeft het mis. Even de poten uitschudden en dan gewoon opnieuw naar de vijver toe om te kijken wat er nou eigenlijk was gebeurd. Toen vonden wij het welletjes. Dat natte lijfje buiten bij -3C leek ons niet gezond en we hebben haar dus binnen geroepen. Eerst maar eens opdrogen.
Herman is een wonderlijke poes die ons ongetwijfeld nog wel vaker zal verrassen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten