Herman en Ivo, een paar apart

Jullie hebben al enige tijd niet van Herman en Ivo gehoord. Hun levens zijn in een bepaalde routine terecht gekomen waardoor er niet meer iedere dag een spannend verhaal over geschreven kan worden. Voor ons als adoptie-ouders is er echter iedere dag toch wel weer iets leuks of opwindend te zien.
De routine van Herman verloopt iedere dag volgens hetzelfde patroon. Als ik 's morgens als eerste beneden kom en de deur van de bijkeuken open, wil Herman een minuut of vijf aandacht krijgen in de vorm van aaien zoals in onderstaand filmpje te zien is:

Herman na de nacht

Vervolgens gaat ze in de huiskamer spelen met een van haar vele speeltjes. Bijvoorbeeld voetballen met een hazelnoot. Jammer genoeg is dat niet te filmen vanwege de astronomische snelheid waarmee ze door de kamer rent. 
Zodra Marleen beneden komt, verandert het gedrag van Herman drastisch. Marleen zorgt namelijk voor het eten van Herman en Ivo en dat weet Herman. Ze draait dan voortdurend om de benen van Marleen met haar staart recht omhoog.

Ze maakt een luid jammerend geluid alsof ze een week geen eten heeft gehad (hetgeen echt niet waar is!!!).
Herman en Ivo krijgen tegelijk eten, Herman binnen en Ivo buiten. Maar soms lukt het Herman om naar buiten te glippen op het moment dat Marleen naar binnen komt. Herman heeft het dan voorzien op het bakje van Ivo. Ivo is een absolute lieverd of goedzak en stopt meestal met eten als Herman hem verdringt. Een enkele keer duwt Ivo Herman voorzichtig opzij, wat wel werkt. Maar meestal geeft Herman Ivo een tik op zijn kop waarop Ivo stopt met eten en Herman haar gang laat gaan. Wij grijpen dan in en halen Herman naar binnen zodat Ivo rustig verder kan eten.

Herman en Ivo krijgen eten 

Na het eten gaat Herman naar buiten en rent achter dwarrelende bladeren aan en klimt in bomen. Haar favoriete klimboom is de majestueuze conifeer in de tuin. 

Een paar keer per dag komt ze een half uurtje naar binnen om even uit te rusten.

Tegen zessen is het weer etenstijd en volgt hetzelfde ritueel als in de ochtend. 
Daarna mag ze niet meer naar buiten en gaan wij eten. Herman gaat dan slapen in haar kasteel. 
Als wij naar het journaal gaan kijken, komt Herman steevast op schoot liggen en wil geaaid worden. Maar zo tussen negen en half tien gebeurt er iets in de kleine hersentjes van Herman. Ze wordt dan heel baldadig en vernielzuchtig. Dat houdt dan niet meer op en we verbannen haar dan naar de bijkeuken met een doos speelgoed. Meestal horen we haar dan niet meer tot de volgende ochtend. En dan begint alles van voren af aan.

Omdat Ivo een groot deel van de dag bij ons voor de deur zit, maar niet naar binnen wil, hebben we voor hem een klein onderkomen gebouwd. 

Voorlopig nog heel eenvoudig, maar om te kijken of hij dat op prijs stelt. Natuurlijk was het de nieuwsgierige Herman die er het eerst een kijkje in nam, maar nu ligt Ivo er ook steeds in. Het geval staat onder de dakoverstek zodat het niet erg nat kan worden. Als het bevalt, zullen we het nog een beetje professionaliseren. Ivo verdient tenslotte toch ook een fatsoenlijke slaapplaats.