Ontsnapt!
Gisteravond, nadat ik het verslag had verzonden, zat ik nog
even naast het hok van Herman. De deur naar de kamer stond open. Herman klom op
mijn schoot maar dat bleek slechts een handig opstapje voor een onverwachte spurt
de huiskamer in. Marleen zei: “Laat maar gaan, hij gaat straks zelf weer naar
zijn hok”. Maar dat bleek niet het geval. Hij vond alle plekken waar je je goed
kunt verstoppen en wilde niet zo maar weer te voorschijn komen. Na enige tijd
wilden we naar bed gaan, het was inmiddels half twaalf, en Herman zat onder de
tweezitsbank. Marleen ging op gaar buik liggen met een schoteltje vlees in haar
hand om Herman te lokken. “Hèèèrman, Hèèèrman, kom dan”.
Na lang proberen, kwam Herman dan toch langzaam dichterbij.
Hij kon de heerlijke geur van het vlees niet meer weerstaan. Toen hij zo dichtbij was dat hij van zijn
schoteltje ging eten, kon Marleen hem grijpen. Geen kat ontsnapt uit de ijzeren
greep van Marleen dus Herman werd weer in zijn hok gezet. Conclusie: voorlopig
niet meer de deur open laten want daar is hij nog niet aan toe.
Met Herman gaat het vandaag goed. Hij wordt steeds
nieuwsgieriger en ontdekt van alles, maar als er een vreemd geluid is of er
gebeurt iets dat hij niet kent dan is hij toch weer bang en dan kruipt hij
achter de openstaande deur naar de kamer (die wel afgesloten is met het
karton). We moeten dan weer enige moeite doen om hem achter die veilige deur
vandaan te lokken.
|
Geen opmerkingen:
Een reactie posten