Dinsdag 2 augustus.
Om een uur of acht stond ik in de badkamer. Ik hoorde hard
miauwen buiten. Het geluid leek uit de achtertuin te komen. Ik Marleen direct
uit bed getrommeld. “Marleen, ik hoor een poes hard miauwen”.
Nu was het geval dat we drie weken geleden onze poes Timmer
plotseling, ’s avonds om half twaalf, bij Ingrid de dierenarts hebben moeten
laten inslapen. Dat was behoorlijk emotioneel. Inmiddels waren we Ivo de kater
die al enkele jaren regelmatig bij ons in de tuin komt (hij was verliefd op Timmer)
dagelijks eten aan het geven. Marleen was daar druk mee bezig in de hoop dat we
Ivo ooit zouden kunnen temmen tot huiskat zoals we al eens eerder hadden gedaan
met Willem.
Marleen trok direct haar ochtendjas aan en ging op zoek in
de tuin. Het had ongeveer 3 dagen aan één stuk geregend, dus alles in de tuin
was erg nat. Marleen kwam onverrichter zake terug, niets gevonden. Maar het
klagelijke harde miauwen bleef. Marleen weer terug de tuin in. Opeens hoorde ik
ze roepen: “Louis…..,Louis….kom gauw”. Kwam ze binnen met een klein verzopen,
uitgeput beestje dat zwart zag van de modder. Hij lag doodstil in haar armen,
in een handdoek gewikkeld.
Hij moet enkele dagen buiten in de regen hebben doorgebracht
zonder eten. Het was onduidelijk wie de moeder was en hoe lang hij al bij zijn
moeder weg was. Het miauwen was duidelijk roepen om zijn moeder.
|
Ik heb eerst Patricia gebeld omdat die al eens 2 gevonden
kittens had opgevoed. Patricia kwam direct een mini kattenbak brengen en
gezamenlijk hebben we vastgesteld dat het een jongetje was. Patricia adviseerde
om hem lekker in een lauw bad te wassen. Zo gezegd, zo gedaan. In de badkamer
hebben we de wastafel gevuld met lauw water en we hebben hem met gewone shampoo
gewassen. Hij vond het niet leuk, maar was te zwak om tegen te spartelen.
Aangezien het waswater zwart was, hebben we hem met schoon water nog een keer
gewassen. Nadat hij afgedroogd was en weer doodstil in de armen van Marleen
lag, constateerden we dat hij onder de vlooien zat. Niet een paar, maar
ontzettend veel. We zijn begonnen om ze te vangen en in een bakje water te
verzuipen. Na iedere 10 vlooien leegde ik het bakje en begonnen we met een
nieuw bakje. We hebben het bakje heel vaak moeten verschonen, maar ze bleven
maar rondrennen op dat kleine lijfje en op zijn kopje en over zijn oogjes. Ik
heb de dierenarts gebeld en ben er naar toe gereden om een spray op te halen en
heb direct een wormenkuur meegenomen. We hebben het katje helemaal met de spray
ingespoten en ingewreven in de hoop dat het al die vlooien zou doden.
We hebben de transportkist van Timmer uit de kelder gehaald
en er enkele handdoeken en een warme kruik ingelegd. Voordat hij mocht gaan
slapen, hebben we gekeken of hij wilde eten. Wat kattenvlees op een schoteltje
en daar ging hij. Eten alsof hij uitgehongerd was. Daarna hebben we hem op de
kruik gelegd met een dekentje over hem heen en is hij gaan slapen.
Later op de dag heeft hij nog een paar keer gegeten. Iedere
keer weer viel hij op het eten aan en schrokte alles naar binnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten