Herman had een rustdag.

Vandaag was Marleen jarig. Veel visite over de vloer. Daar is Herman helemaal niet aan gewend en dus kroop ze het grootste deel van de dag weg in een heel diep holletje achter een stapel fotoalbums. Als je op je knieën ging zitten en goed keek, kon je nog net haar ogen zien. 

Laat in de middag is ze nog wel te voorschijn gekomen en heeft ze een half uur bij mij op schoot gelegen. En ’s avonds, toen alle visite weer vertrokken was, kwam ze direct te voorschijn en heeft ze nog wat lopen donderjagen in de kamer.

Morgen zal weer een dag voor Herman zijn (zonder drukte!).